A LETTER FROM MARC VAN ROOSMALEN

One month after my conditional release from a two-month detention in a Manaus public jail I would like to inaugurate our new website so beautifully designed by my friend Mason Fischer. At the same time I wish to express my sincere gratitude to my worldwide audience. Many thanks to all the people that have expressed in all possible ways their concern about what happened to me. You have enormously contributed to have me and my wife survive this ordeal.
There are some very special and precious people who I consider the real heroes of my story: First of all, Vivian Silva Ijuma Garcia, my young wife, direct Inca descendant from the Cuzco region in Peru, who, driven by our true love for one another, turned into my life-line with the sane world during my residence in hell. I owe her to have chosen the best lawyer in town, Dra. Creuza B. Cohen. Supported by a legal team of four more lawyers, Dra. Ana Lúcia Costa e Silva, her son Dr. Diego Américo, Dr. Antônio Coimbra and Dr. Davis Neves, Creuza entered with an appeal within a two-day deadline and won on the 7th of August a habeas corpus at the Surpreme Court in Brasilia with a 6 to 0 score, unique in Brazilian justice history. I believe that there is justice in Brazil. I therefore will not flee but fight instead to get absolved of all alledged crimes. My legal team will soon conduct a case to annulment of the original lawsuit that led to my condemnation of over 14 years of imprisonment. We will not wait for the appeal to a higher court that would drag on for another three years. During this time I am completely dependent on humanitarian aid from the public for both subsistence and legal advice for with a habeas corpus I am not allowed to travel, my bank accounts in Brazil are blocked and I cannot take a job.
Again, I would like to thank everybody who has shown solidarity with my situation but hurry to say that the ordeal is not over yet. I still need your help, in particular financial. This way I hope I can soon forget my incarceration in that hell on earth, work on my rehabilitation, get contracted again by the Brazilian government and regain the legal status to pick up my research on biodiversity in the Amazonian rain forest from which I was forced out five years ago. Back to paradise. That never-ending story which to some extent I have tried to write down in an 800-pages manuscript for a popular-scientific book entitled: “Barefoot through Amazonia – On the Track of Evolution”. Presently, I am looking for a publishing house either in the UK or the US which would be willing to edit my text and bring the book on the market beautifully illustrated with Mason’s and my pictures taken in the wild.

Sincerely - Marc van Roosmalen

VIRTUELE BRIEF AAN DE LEZERS VAN HELPMARCVANROOSMALEN.NL
en MARCVANROOSMALEN.ORG

Nu een maand na mijn voorwaardelijke vrijlating, min of meer bijgekomen van de schrik, wil ik mij gaarne richten tot alle wereldburgers, waaronder vooral de Nederlanders die zich mijn lot hebben aangetrokken sinds 15 juni van dit jaar, de dag van mijn gevangenneming in een publieke gevangenis van Manaus.
In de eerste plaats wil ik mijn dank betuigen aan Fred Opdam, die meteen nadat ik wederom in het wereldnieuws kwam - dit keer niet vanwege het identificeren van weer een nieuwe dier- of plantesoort – het initiatief nam een website in het leven te roepen teneinde mij spiritueel en financieel bij te staan in mijn ordeal. Hij schatte mij daarbij juist in als de politieke gevangene van een totalitair regiem in een Derde-Wereld land. Al gauw richtte Fred een Stichting op samen met Prof. Dr. Wim Veen, een hele ouwe vriend uit mijn eind-zestiger Provo jaren, én Rob Kamphues. De laatste had al het nodige geproefd van de levensbedreigende omstandigheden, waaronder ik de afgelopen 20 jaren mijn wetenschappelijk werk heb geprobeerd uit te oefenen in de binnenlanden van het Braziliaanse Amazonegebied. Dat was tijdens de opnamen van een documentaire voor zijn tv programma over mijn recente ontdekking van een mini-zeekoe, een zoetwaterzoogdier nieuw voor de wetenschap, dat voorkomt in slechts één klein zijrivierbekken van de Rio Aripuanã.
Een speciale dankzegging gaat uit naar Ricardo Hin in Manaus, die uit puur altruistische overwegingen voor een hem tot dan toe onbekende Nederlandse stadsgenoot al zijn tijd, energie en inzet gegeven heeft om als intermediair te fungeren tussen mijn fantastische doch geen Nederlands sprekende vrouw Vivian, mijn advocaten, de Stichting helpmarcvanroosmalen, en mijn sympathisanten en achterban in Nederland en elders op de wereld.
Vervolgens dank ik graag allen die ofwel petities om gratieverzoek geschreven, ondertekend en ingediend hebben, ofwel zich op de Nederlandse website als sympathisant opgegeven hebben, ofwel door een geldelijke bijdrage de honorering van mijn vijf Braziliaanse advocaten bekostigd hebben. Dit laatste is van levensbelang geweest, omdat ik door de federale justitie beroofd ben van mijn liquide middelen, en mijn bankrekeningen en creditcards geblokkeerd zijn. Uw financiële bijdrage is tevens van groot belang geweest, omdat ik als kersverse gevangene onmiddelijk belaagd en met financiële bijstand gechanteerd werd door allerlei advocaten van de duivel met de intentie het door ons gecontracteerde advocatenteam, geleid door Dras. Creuza Barbosa Cohen en Ana Lucia Costa e Silva, aan de kant te zetten.
Over mijn actuele situatie moet mij hetvolgende van het hart. Toen ik door de federale politie totaal onverwacht van mijn bed gelicht werd en mijn vonnis las zoals geveld door een plaatselijke federale rechter, die op het arrestatiebevel had laten aantekenen dat ik mijn celstraf in de publieke gevangenis van Manaus uit diende te zitten, begreep ik onmiddelijk dat ik een politieke gevangene was, die op deze manier op indirecte wijze tot zwijgen gebracht werd, weggestopt in een Braziliaanse gevangenis, en dat daarbij het burgerlijk wetboek, de constitutie én de fundamentele rechten van de mens overtreden werden. Al gauw werd duidelijk dat dit een poging was mij voorgoed het zwijgen op te leggen zonder dat er na mijn dood daar in de Goelag met een beschuldigende vinger gewezen zou worden naar de opdrachtgevers, welke dan ook. Ik ben door mijn wetenschappelijk werk in binnen- en buitenland beter bekend dan enkele strijders voor de mensenrechten en het milieu waren, die eerder in Amazonia op klaarlichte dag vermoord zijn. Nog geen 30 uur na mijn voorlopige invrijheidstelling zijn wij dan ook op het nippertje ontsnapt aan een aanslag op ons leven. Een aanslag die niet uit een Braziliaanse hoek kwam, omdat mijn vijanden hier weten dat mijn mond effectief gesnoerd is door mijn ‘habeas corpus’ status. Als ik mij nl. kritisch uitlaat over het waarom van mijn situatie kan de federale rechter me direct terug laten plaatsen in de publieke gevangenis. Met alles waarvan ik zonder het te willen getuige ben geweest tijdens mijn verre bootreizen over alle grotere rivieren van het Braziliaanse Amazonegebied teneinde haar biodiversiteit vast te leggen, behept met het rechtvaardigheidsgevoel en de koppigheid van een echte Hollander, kan ik niet verdragen dat ik in mijn unieke positie (nog) geen vuist kan maken ter bescherming van het regenwoud. Niet kan uitdragen wat hier in Amazonia in werkelijkheid aan de hand is.
Als David in een bijbels gevecht tegen Goliath, heb ik daarom een ‘document humaine’ op schrift gesteld, ondersteund met foto- en videomateriaal, dat gedeponeerd is ergens in Nederland. Mocht mij iets overkomen, dan zal op verzoek van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag uitgezocht worden wie mij het zwijgen heeft opgelegd en, belangrijker, waarom...
Zolang de dreiging van een aanslag als een zwaard van Damocles boven ons hoofd hangt, kunnen Vivian en ik niet terug naar onze voormalige behuizing, kan ik geen baan aannemen aan een lokale of buitenlandse universiteit, en blijven wij voorlopig voor onze basale levensbehoeften afhankelijk van Uw donaties. Een bijna fictief verhaal keeps going. De afloop is open, moet nog geschreven worden als in een Braziliaanse soap-opera...
Het in juni 2007 ingediende hoger beroep gaat zeker drie jaar duren. Daar wil ik niet op wachten. Mijn advocaten gaan daarom binnenkort een aanvraag indienen tot annulering van het federale proces dat zonder één geldig bewijs tot 14+ jaren celstraf geleid heeft. Het is gemakkelijk aannemelijk te maken, dat het hier om een valstrik gaat, waarbij ook mijn eigen advocaat deel uitmaakte van het politieke komplot met linkse signatuur. Braziliaanse toestanden. “Brazilië is niet voor amateurs” is een veel gehoorde statement onder de buitenlanders in dit land.
Nogmaals, mijn dank gaat uit naar alle mensen die me een hart onder de riem gestoken hebben gedurende mijn internering in de hel van Amazonia, de absolute tegenpool van het Amazone regenwoud, dat voor mij altijd het paradijs op aarde vertegenwoordigd heeft. In de 30 jaren dat ik door het Amazoneregenwoud gestruind heb, ben ik één keertje slechts bijna verpletterd door een omvallende boom, bijna geveld door een rotte tak die losraakte door het ongeremde liefdespel van twee slingerapen, in coma geraakt door een onopgemerkte dubbele beet van een hoogst giftig spinnetje in de binnenlanden van Suriname, en driemaal ongedeerd uit een coma opgestaan veroorzaakt door ‘malaria falciperum’. Minder dan niks dus vergeleken bij de haast constant levensbedreigende situaties voortkomend uit en plaatsvindend in de door mensen geschapen wereld van Brazilië.
Dit alles, en nog veel meer heb ik neergelegd in mijn populair-wetenschappelijk boek getiteld: ” Blootvoets door Amazonia: De Evolutie op het Spoor”. De uitgave van dit boek in Duitsland is begin dit jaar om ‘duistere’ redenen geblokkeerd. Ik ben nu op zoek naar een Engelstalige uitgever, die bereid is mijn in mijn Engels geschreven 800 pagina’s tellende manuscript te corrigeren, verkorten en redigeren. Elke virtuele lezer raad ik intussen aan de samenvatting van de inhoud te lezen die ik op deze website zal publiceren. Intussen houd ik mij aanbevolen voor suggesties m.b.t. een Engelstalige uitgever van dit rijk geïllustreerde boek vol met unieke, vaak in het wild geschoten foto’s van Mason Fischer en mij.

Oprecht - Marc van Roosmalen